10 - نوانديشى فيض در دانش فقه با تكيه بر كتاب و سنّت و ردّ استحسانات عقلى ، اجماع ، شهرت ، اجتهاد به رأى و نفى ضرورت اصول فقه على رغم اختيار مكتب اخبارى نوانديشى خود را به اثبات رساند ، او اين نوانديشى را با اختيار قريب به نود رأى متفاوت از آراى مشهور فقيهان در حوزهء فقه نشان داد و با ابتكار روش تفقّه مبنى بر اصول اصيل متّخذ از كتاب و سنّت روش دين‌پژوهى متفاوتى از روش اكثر عالمان اختيار نمود . لذا برخى از آثار او را مىتوان بيانگر نوانديشى روش‌مند در علوم اسلامى دانست . 11 - مادّه تاريخ دارا بودن برخى تأليفات يكى از فنون و هنرهايى كه فيض بدان احاطه دارد هنر مادّه تاريخ سازى است . . يكى از شواهد اين مدّعى ماده تاريخهايى است كه او براى آثارش در پايان تأليفاتش به دست مىدهد . به همين سبب مادّه تاريخهايى كه او در برخى از تأليفات خود تصريح نموده است به آثارش اعتلا و اعتبار و غناى تاريخى بخشيده‌است . حدود نيمى از آثار تأليفى او متضمّن ماده تاريخ نيست و فيض تنها در ترقيمهء كتاب تاريخ فراغت از تأليف را بيان كرده است . فيض در بيشتر ماده تاريخها از نام كتابها بهره برده است ، لذا تطابق تام با مطالب و موضوع كتاب دارند . بهره گرفتن فيض از ماده تاريخ نشانى از توجه فيض به وجوه هنرى - ادبى آثارش به شمار مىرود . بعد از بررسى اجمالى ويژگيهاى عمومى بسيارى از آثار فيض ، بايسته است ويژگيهاى اختصاصى يكى از آثار آن عالم بزرگ به عنوان نمونه ارائه شود . از ميان آثار وى ، كتاب گرانسنگ « الوافى » را انتخاب ، و به اختصار امتيازات آن را برمى شماريم . 10